DE TIMMERMAN.
Seks is iets waar de mensen, op latere leeftijd, van zeggen dat het wel wat meer had mogen zijn. Zelf dacht ik toen ik jong was dat het een wonder zou zijn als er later iemand ”het” met mij uit liefde zou willen doen. Op het gebied van meisjes was ik erg onbeholpen en zeer verlegen. Al heel jong was ik zeer geinteresseerd in meisjes en ook constant verliefd. Ik droomde dat er achter ons huis een kelder was vol met jonge meiden. En alleen ik wist waar de putdeksel was. In mijn droom daalde ik iedere nacht naar beneden om me te laten verwennen. En die droom kon ik iedere nacht weer oproepen. Een oudere buurjongen vertelde me dat je ook homo kon worden. Dit wist je zo rond je 15 de jaar vertelde hij. Je kon zelfs gewoon, gedurende de nacht, veranderen van hetero in homo! Dit werd mijn grootste nachtmerrie, want stel je voor dat je s’morgens wakker werd en je voelde jezelf aangetrokken tot een vriendje. Bleef dus s’avonds zo lang mogelijk wakker om maar geen homo te worden. En als ik tenslotte in slaap viel en de volgende ochtend mijn vriendje me op kwam halen om naar school te gaan en ik geen vlinders in mijn buik kreeg was mijn dag weer goed. Ook dat ze je vroeger vertelde dat er maar een de ware zou zijn deden mn wenkbrauwen wel eens zorgelijk fronsen. Deze gedachten hebben een behoorlijke tijd geduurd. Het is gelukkig allemaal goed gekomen.
Ik ben geboren op 29 mei 1958 in een klein dorpje. Hier stonden de nonnen nog voor de klas en geloof het of niet maar ook mijn neus is iets anders dan die van een ander.
Mijn vader werkte in de bouw en zo gebeurde het dat ook ik, als timmerman, in de bouw ging werken. Toen ik 25 jaar jaar was begon ik, samen met 2 vrienden, een eigen aannemersbedrijf in Amsterdam. deze overgang van dorp naar de grote stad was toch wel een dingetje. Vooral ons dialect viel op, we probeerden dit te verbergen door ‘netjes'(ABN) te praten. Maar ok en loof zaten er toch wel erg vast in. Als mensen dan begonnen te glimlachten schoot bij mij het schaamrood op de kaken. We hadden een kantoortje aan de Rozenstraat nummer 50. En vanuit hier begon mijn avontuur langs de grachten en Wallen. We werden gebeld voor een klusje op de Oudezijds Achterburgwal en daar ontmoette ik mn gabbertje voor het leven. Een echte walleman, die daar in de buurt geboren was en een net voor zichzelf was begonnen. Een hart van goud en recht door zee en geen blad voor de mond. Samen hebben we daar heel veel kasten, theaters, glijhuizen, piepshows, museums en wat al niet meer verbouwd.
Mijn verhaal gaat over onder andere die tijd, en iets ervoor en erna.
Het is een verhaal met een knipoog, geen biografie.
Ik hoop dat er mensen zijn die met mij mee willen schrijven.
Stuur dan je verhaal of anekdote naar info@zwartejoop.nl
Op het Rusland hoorde men gekrijs van een pas geboren baby, het was een frisse ochtend in februari 1923. Moeder Mari en Arie senior keken met trots naar hun zoon. Arie Elpert was geboren en zou nog vaak van zich laten horen.